Co z padłymi zwierzętami i tkankami po zabiegach?
Tu BDO się kończy. Padłe zwierzęta i tkanki podlegają odrębnym przepisom o ubocznych produktach pochodzenia zwierzęcego (rozporządzenie (WE) nr 1069/2009), nie ewidencji BDO – odbiera je uprawniony zakład utylizacyjny. Ustawa o odpadach wyłącza ze swojego zakresu zwłoki zwierząt unieszkodliwiane zgodnie z tym rozporządzeniem (art. 2 pkt 10) i objęte nim produkty uboczne (art. 2 pkt 9). Dokumentem jest dokument handlowy zakładu utylizacyjnego lub spopielarni, nie KPO.
Tkanki pozabiegowe (amputowane kończyny, narządy, popłody) to rozwidlenie do świadomego wyboru:
- Ścieżka 1 – uboczny produkt pochodzenia zwierzęcego. Do zakładu utylizacyjnego razem ze zwłokami, na dokument handlowy. Poza BDO.
- Ścieżka 2 – odpad weterynaryjny. Do pojemnika 18 02 02*, do firmy odbierającej odpady zakaźne. Wtedy są w KPO i KEO – art. 2 pkt 9 nie wyłącza produktów ubocznych przewidzianych do termicznego przekształcenia jako odpady.
Obie ścieżki są legalne. Błędem jest ich mieszanie bez zasady – przy kontroli nie obronisz wtedy ani mas w ewidencji, ani dokumentów handlowych. Ustalamy jedną regułę i zapisujemy ją w procedurze lecznicy.
Weterynarz wyjazdowy – gdzie powstaje odpad, a gdzie go ewidencjonujesz?
W gospodarstwie odpad zakaźny powstaje na cudzej posesji. Ustawa zakazuje zbierania zakaźnych odpadów weterynaryjnych poza miejscem wytworzenia (art. 23 ust. 2 pkt 4), ale robi wyjątek dla usług na wezwanie (art. 23 ust. 8) – pod warunkiem bezzwłocznego dostarczenia ich do przystosowanego pomieszczenia magazynowego (art. 23 ust. 9). W praktyce: zamknięty pojemnik na igły w samochodzie, po powrocie przełożenie do magazynu w siedzibie.
W BDO rejestrujesz miejsca prowadzenia działalności (MPD). Praktyka urzędów i odbiorców: odpady z wizyt terenowych ewidencjonujesz na MPD siedziby praktyki – gospodarstwo klienta nie jest Twoim MPD. Jedna KEO na kod, jedno miejsce magazynowania, jedna umowa. Praktyka bez lokalu też potrzebuje adresu, pod którym magazynuje odpady (art. 25 ust. 2 – teren z tytułem prawnym).
Obowiązki lecznicy weterynaryjnej w ciągu roku
Przykład liczbowy (liczby ilustracyjne, nie dane klienta)
Lecznica z dwoma lekarzami, bez onkologii: miesięcznie jeden pojemnik 18 02 02* o masie ok. 6 kg – rocznie 72 kg. Do tego rocznie 5 kg kanistrów 15 01 10*, 4 kg leków 18 02 08 i dwie świetlówki 20 01 21*. Odpady niebezpieczne razem ok. 77 kg – poniżej 100 kg, więc ewidencja uproszczona (art. 71), same KPO. Sprawozdanie do 15 marca i tak składa (art. 75). Klinika całodobowa z trzema stanowiskami oddaje ok. 15 kg zakaźnych miesięcznie – 180 kg rocznie – i prowadzi KEO dla każdego kodu; jak to wygląda, pokazuje artykuł KEO krok po kroku.
Kto kontroluje lecznicę – WIOŚ czy Inspekcja Weterynaryjna?
Dwa osobne reżimy, dwie osobne kontrole. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska sprawdza BDO: wpis, KPO i KEO, umowę z odbiorcą, magazynowanie i czy odpady niebezpieczne nie lądują w koszu komunalnym. To WIOŚ nakłada karę od 1 000 do 1 000 000 zł za brak lub nierzetelną ewidencję (art. 194 ust. 1 pkt 5b i ust. 3). Inspekcja Weterynaryjna (powiatowy lekarz weterynarii) nie kontroluje BDO – nadzoruje obrót lekami weterynaryjnymi i postępowanie z ubocznymi produktami pochodzenia zwierzęcego, czyli zwłokami i tkankami ze ścieżki 1. Rejestr zakładów leczniczych prowadzi okręgowa izba lekarsko-weterynaryjna. Każdy organ dostaje swoją część: WIOŚ – ewidencję BDO, Inspekcja – dokumenty handlowe.
Inne branże z odpadami 18 xx: BDO dla gabinetu stomatologicznego, BDO dla salonu kosmetycznego; wszystkie zbiera BDO dla branż.
